• Latest News

    Jan 25, 2021

    சரணாகதி அரசியல்


    சஹாப்தீன் -

    இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் புதிய அரசியல் யாப்பொன்றினைக் கொண்டு வர இருப்பதாகத் தெரிவித்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கடந்த கால ஆட்சியாளர்கள் புதிய யாப்பினை கொண்டு வரப்போகின்றோம் என்று சொல்லி காலத்தைக் கடத்தியது போன்று இவர்களும் காலத்தை கடத்தப் போகின்றார்களா என்பதற்கு காலம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும். 

    ஆயினும், புதிய அரசியல் யாப்பொன்று கொண்டு வரப்படுமாயின் அது தொடர்பில் முஸ்லிம்கள் தங்களின் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. ஆனால், முஸ்லிம் அரசியல் கட்சிகளும், முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும், சிவில் அமைப்பினரும் புதிய அரசியல் யாப்பில் அக்கறையில்லாதவர்கள் போலவும், நடப்பது நடக்கட்டும் என்ற தோரணையிலும் இருப்பதாகவே தெரிகின்றது. 

    இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் புதிய அரசியல் யாப்புக் குறித்து தெரிவித்தவுடன் தமிழ்த் தரப்புக்கள் தாம் பிரதிநிதித்துவம் செய்யும் தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் அதிகாரம் தரப்பட வேண்டும்.  வடக்கும் கிழக்கும் இணைக்கப்பட வேண்டும், அதற்கேற்றவாறு புதிய அரசியல் யாப்பு அமைய வேண்டுமென்ற நோக்கில் தமது யோசனைகளை நிபுணர்கள் குழுவிடத்தில் முன்வைத்துள்ளார்கள். 

    ஆனால், முஸ்லிம் தரப்பினர் தங்களின் யோசனையை முன் வைக்கவில்லை. இதற்கு முன்னரும் அரசியல் யாப்பு, அரசியல் தீர்வு குறித்த நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகளின் போது முஸ்லிம் தரப்பினர் தமது யோசனையை தனித்துவமாக முன் வைக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

    ஆதலால், புதிய அரசியல் யாப்பு, அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றில் முஸ்லிம்களை புறக்கணிக்கும் வகையில் எதுவும் நடக்காது பார்த்துக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. இன்று முஸ்லிம்கள் பல பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டுள்ளார்கள். 

    பேரினவாதிகளின் அரசியல் நலன்களுக்காக முஸ்லிம்களின் நலன்களும், உரிமைகளும் காவு கொள்ளப்படுவதனை தடுக்க முடியாத நிலையிலேயே முஸ்லிம்களின் அரசியல் அமைந்துள்ளது. பேரம்பேசுவதற்கு பதிலாக சலுகைளுக்கு விலைபோகுகின்றவர்களாகவே முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகள் உள்ளார்கள். 

    அரசியல் அதிகாரம்
    இந்த நாட்டில் வாழும் தேசிய இனங்களில் முஸ்லிம்களும் ஒன்றாகும். அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு வருகின்ற போது முஸ்லிம்களுக்கும் அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும். முஸ்லிம்களின் உரிமைகள் யாவும் அரசியல் யாப்பு ரீதியாக உறுதி செய்யப்படுவதோடு, அதற்குரிய காப்பீடுகளும் முறையாக இருக்க வேண்டும். 

    முஸ்லிம்களைப் புறக்கணித்து முன் வைக்கப்படும் எந்தவொரு தீர்வும் இன ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்தாது. இனங்களுக்கு இடையே ஐக்கியத்தை பேணி, அவர்களை சமத்துவமாக நடத்தும் போதே இலங்கையின் பொருளாதாரம் மிகப் பெரிய வளர்ச்சியை அடையும். 

    இலங்கையின் பொருளாதாரத்தில் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய 30 வருட கால யுத்தம் இனப் புறக்கணிப்பினால் ஏற்பட்டதாகும். ஆயினும், பெரும்பான்மை தரப்பு, சிறுபான்மையினருக்கு அரசியல் அதிகாரத்தை பகிர்வதற்கு முன்வராத கொள்கையே தொடர்ந்து பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கின்றது. 

    இனங்களுக்கு இடையே அதிகாரங்களை பகிர்ந்து நிரந்தர சமாதானத்தையும், இன ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு இலங்கையின் ஆட்சியாளர்கள் முன் வராத வரலாறு தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது.  இதேவேளை, சிறுபான்மையினர் அரசியல் அதிகாரங்களை கோருவதனை பிரிவினைவாதமாகவே சிங்களத் தேசிய, பௌத்த கடும்போக்காளர்களும் திரிபுபடுத்துகின்றார்கள். 

    1987ஆம் ஆண்டுகளில் இனப்பிரச்சினை உச்சநிலையை அடைந்த போது முஸ்லிம்களும் தங்களுக்கு அரசியல் அதிகார அலகு வேண்டுமென்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். குறிப்பாக மர்ஹ{ம் அஷ்ரப் இத்தகைய கோரிக்கையை முன் வைத்தார். ஆயினும், அவரது காலத்திலேயே முஸ்லிம்களுக்கு அரசியல் அதிகார அலகு தரப்பட வேண்டுமென்ற கோரிக்கை தேய்வடையத் தொடங்கியது. 

    மர்ஹும் அஷ்ரப் இணைந்த வடக்கு, கிழக்கில் நிலத் தொடர்பற்ற மாகாணம் வேண்டுமென்றார். சந்திரிகாவின் ஆட்சியில் அம்பாறை மாவட்டத்தில் பொத்துவில், கல்முனை, சம்மாந்துறை ஆகிய தொகுதிகளை இணைத்து தென்கிழக்கு அலகு தரப்பட வேண்டுமென்றார்கள். அவரது மரணத்தின் பின்னர் தென்கிழக்கு அலகுக் கோரிக்கையை முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கைவிட்டது.

    இப்போது முஸ்லிம் அரசியல் கட்சிகளும், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் முஸ்லிம்களுக்கும் அரசியல் அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட வேண்டுமென்பது பற்றி பேசுவதில்லை. இதற்கு முஸ்லிம் கட்சிகளின் தலைமைகளின் நிலைப்பாடும், கொள்கையில்லாத முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் மாறுபட்ட செயற்பாடுகளும் காரணமாகும். 

    இன்று முஸ்லிம்களின் நெருக்கடிகளுக்கு பல காரணங்கள் இருந்தாலும், அரசியல் காரணம் பிரதான இடத்தை கொண்டிருக்கின்றது. முஸ்லிம் கட்சிகளும், முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளும் முஸ்லிம்களின் பூலோக இருப்பிடங்களையும், வாழ்வு முறையையும் கவனத்திற் கொள்ளாது முன்னெடுக்கப்படும் அரசியல் நடவடிக்கைகள் முஸ்லிம்களை அதிகம் பாதித்துள்ளன. 

    வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்களின் அபிலாஷைகளுக்கும், பிரச்சினைகளுக்கும் ஏனைய மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்களின் அபிலாஷைகளுக்கும், பிரச்சினைகளுக்கும் பாரிய வேறுபாடுகள் உள்ளன. 

    வடக்கு, கிழக்கில் வாழும் முஸ்லிம்கள் தமிழர்களோடும், ஏனைய மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்கள் சிங்களவர்களோடும் இணைந்து வாழும் வாழ்வியலைக் கொண்டுள்ளனர். இந்த வேறுபாடுகளுக்கு அமையவே அரசியல் நடவடிக்கைகளும் அமைய வேண்டும். 

    வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு வெளியே முஸ்லிம் தனித்துவ அரசியல் பொருத்தமாக இருக்காது. அம்மாகாணங்களில் முஸ்லிம்கள் சிறுசிறு கிராமங்களிலும், சிங்களவர்களிடையே மிகக் குறைந்த தொகையினராகவும் சிதறி வாழ்கின்றார்கள். 

    வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு வெளியே மூன்றில் இரண்டு முஸ்லிம்கள் வாழ்ந்தாலும், அவர்களினால் மாவட்ட மட்டத்தில் தமது அரசியல் பலத்தை காட்ட முடியாதுள்ளது. இதனால், பெரும்பான்மையினரோடு இணைந்த அரசியலையே செய்ய வேண்டியுள்ளது.

    ஆனால், கிழக்கு மாகாணத்தில் அத்தகையதொரு நிலையில்லை. கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம்கள் செறிந்து வாழ்வதனால் தங்களில் அரசியல் பலத்தை காட்ட முடியும். கிழக்கு மாகாணத்திற்கு தனித்துவமான அரசியல் கொள்கையும், தலைமையும், அதற்கு வெளியே வேறொரு அரசியல் கொள்கையும், தலைமையும் ஏற்படுத்த வேண்டும். 

    வேறுபட்ட அரசியல் அபிலாஷைகளையும், பிரச்சினைகளையும் கொண்டவர்களை ஒரு கொள்கையின் அடிப்படையில் முன்னெடுக்கும் போது முரண்பாடுகள் ஏற்படும். அத்தோடு, அரசியல் அதிகாரத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய கிழக்கு மாகாணத்தில் அதனை அடைந்து கொள்ள முடியாது போய்விடும். 

    இப்போது கிழக்கு மாகாணத்திற்கு தனியான அரசியல் தலைமையும், கட்சியும் அவசியமென்று சிலர் தெரிவித்துக் கொண்டாலும், அவர்களின் எண்ணங்களின் சமூக சிந்தனை கிடையாது. தங்களின் அரசியல் வங்குரோத்தை மூடிமறைக்கவும், முஸ்லிம் காங்கிரஸின் தலைவர் ரவூப் ஹக்கீம் மீதும்,  அகில இலங்கை மக்கள் காங்கிரஸின் தலைவர் ரிஷாத பதியுதீன் மீதும் குறை காணுகின்றார்கள். கட்சித் தலைவரோடு அவர்களுக்கு இருக்கின்ற அரசியல் பிணக்கே கிழக்கு மாகாணத்திற்கு தனியான அரசியல் தலைமை வேண்டுமென்பதற்கு அடிப்படைக் காரணமாகின்றது.

    கிழக்கு மாகாணம்
    இலங்கையின் மொத்த சனத்தொகையில் முஸ்லிம்கள் 9.7 சதவீதமாகவுள்ளனர். முஸ்லிம்களின் மொத்த சனத்தொகையில் 30 சதவீதமானவர்கள் கிழக்கு மாகாணத்தில் வாழுகின்றார்கள். இதில் 15 சதவீதமானவர்கள் அம்பாறை மாவட்டத்தில் உள்ளார்கள். கிழக்கு மாகாணத்தின் மொத்த சனத்தொகையில் முஸ்லிம்கள் 40 வீதமாகவுள்ளனர். 

    கிழக்கு மாகாணத்தில் உள்ள மூன்று மாவட்டங்களிலும் முஸ்லிம்களுக்கு பல பிரச்சினைகள் உள்ளன. கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம்களின் சனத்தொகையை இரண்டாம் நிலைக்கு கொண்டு வருவதற்குரிய நடவடிக்கைகளை ஆட்சியாளர்கள் நீண்ட காலமாக மேற்கொண்டு வருகின்றார்கள். முஸ்லிம்களின் பூர்வீகக் காணிகளை பறிமுதல் செய்தும், சிங்களக் குடியேற்றங்களை மேற்கொண்டும் வருகின்றார்கள். 

    வடக்கும், கிழக்கும் இணைய வேண்டுமென்று தமிழர்கள் விரும்பினாலும், முஸ்லிம்கள் கிழக்கு மாகாணம் தனியாக இருக்க வேண்டுமென்றே விரும்புகின்றார்கள். வடக்குடன் கிழக்கு இணையும் போது முஸ்லிம்களின் இனவிகிதாசாரம் சுமார் 18 சதவீதமாகிவிடும். அதேவேளை, ஆட்சியாளர்களும் கிழக்கு மாகாணம் தனியாக இருக்க வேண்டுமென்றே திட்டமிட்டுள்ளனர். 

    கிழக்கு மாகாணத்தில் அம்பாறை மாவட்டத்தில் பொத்துவில் மணல்மேடு, வேகமாகம், கராங்;கோ, கிரான் - கோமாரி. வட்டமடு, ஒலுவில் அஷ்ரப் நகர், பொன்னன்வெளி, அம்பலம் ஓயா, ஹிங்குராணை என்று பல இடங்களில் முஸ்லிம்கள் காணிகளை இழந்துள்ளார்கள். 

    மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்களின் பறிபோன காணிப் பிரச்சினைகள் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை. காத்தான்குடி, ஏறாவூர், ஓட்டமாவடி, வாழைச்சேனை போன்ற எல்லைக் கிராமங்களில் எல்லைப் பிரச்சினைகள் உள்ளன. வாகரை, கள்ளிச்சை, புணானை மேற்கு, வாகனேரி. காரமுனை போன்ற கிராமங்களில் இருந்து யுத்த காலத்தில் வெளியேறிய முஸ்லிம்களின் காணிப் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படவில்லை.

    திருகோணமலை மாவட்டத்திலும் முஸ்லிம்களுக்கு கிண்ணியா, பதவிசிறிபுர, குச்சவெளி, மூதூர் பல இடங்களில் காணிப் பிரச்சினைகள் உள்ளிட்ட பல பிரச்சினைகள் உள்ளன.

    அதேவேளை, இம்மூன்று மாவட்டங்களிலும் முஸ்லிம்களின் இனவிகிதாசாரத்திற்கு ஏற்ப நில ஒதுக்கீடுகள் கிடையாது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    ஆதலால், முஸ்லிம்கள் செறிவாக வாழ்கின்ற கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள முஸ்லிம்களின் காணிகளை பாதுகாத்துக் கொள்வதற்குரிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டியுள்ளது. அதற்கு கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம்களின் அபிலாஷைகளைச் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய தலைமை கிழக்கு மாகாணத்தில் உருவாக்கப்பட வேண்டுமென்று தெரிவிக்கப்படுகின்றன. இக்கருத்தில் போதுமான நியாயங்கள் இருந்தாலும், கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம்களுக்கு அரசியல் தலைமைத்துவம் கொடுப்பது யார்? அதற்கு பொருத்தமானவர் யார்? என்ற கேள்விகள் உள்ளன. 

    கிழக்கு மாகாணத்தில் இந்நாள், முந்நாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பலர் இருக்கின்றார்கள். இவர்களில் சிலர் தான் கிழக்கு மாகாணத்திற்கு தனியான அரசியல் தலைமை வேண்டும். அவர் கிழக்கை சேர்ந்தவாராக இருக்க வேண்டுமென்று கருத்துரைத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். 

    கிழக்கு மாகாணத்தில் உள்ள முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் முதல் தற்போதைய பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வரை யாரிடமும் கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம்களின் அரசியல் தலைமைத்துவத்தை ஒப்படைக்க முடியாத துர்ப்பாக்கிய நிலைமையே காணப்படுகின்றது. 

    முஸ்லிம்களின் அரசியலை மலிவுப் பொருளாக்கியவர்கள் முஸ்லிம் கட்சிகளின் தலைவர்கள் மாத்திரமல்லர். கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள முன்னாள் மற்றும் இந்நாள் முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களும் சேர்ந்து தான்.

    முஸ்லிம்களின் அடையாள அரசியலை விலைக்கு வாங்கக் கூடிய மலிவான பொருட்கள் என்ற நிலையை ஏற்படுத்திவிட்டார்கள். தங்களின் சுய தேவையை அடைந்து கொள்வதில் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்ட போதே கட்சிகளின் தலைவர்களோடு முரண்பட்டு வெளியேறினார்கள். சமூகத்திற்காக யாரும் வெளியேறவில்லை. ஆதலால், கிழக்கு மாகாணத்திற்கான அரசியல் தலைமையை புதியவர்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். 

    கிழக்கு மாகாணத்தில் தான் முஸ்லிம்களினால் அதிகாரத்தைப் பெற முடியும். அதற்குரிய வாக்காளர்களும், மக்கள் தொகையும் கிழக்கில் தான் உள்ளது. கிழக்கு மாகாணத்தின் அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்குரிய திட்டங்கள் இன்றைய அரசியல் பிரதிநிதிகளிடமில்லை. 

    சிவில் அமைப்பினரும் அதில் கரிசனை கொள்வதுமில்லை. கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம்கள் தமது பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களின் மீது நம்பிக்கை இழந்துள்ளார்கள். தாம் வாக்களித்தது வீணாகிவிட்டதென்ற வேதனையில் உள்ளார்கள். 

    ஆதலால், இன்றுள்ள  கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கிழக்கு மாகாணத்திற்கு அரசியல் தலைமைத்துவம் கொடுக்க முற்படுவதனை கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம்கள் முழுமையாக விரும்பாத நிலைமையே ஏற்பட்டுள்ளது. முஸ்லிம் கட்சிகளும், அரசியல்வாதிகளும் சமூகத்திற்காக ஒற்றுமைப்படுவதற்கு பதிலாக பிளவுகளையும், முரண்பாடுகளையும் அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள். 

    ஆவணங்கள் கிடையாது
    இன்றுள்ள முஸ்லிம் கட்சிகளிடம் சமூகத்தின் பிரச்சினைகள் குறித்தான ஆவணங்கள் கூட கிடையாது. முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை எடுத்துக் கொண்டால், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு மாவட்ட ரீதியாகவுள்ள பிரச்சினைகளைப் பற்றித் தெரியாது. பிரச்சினைகளைத் தெரியாதவர்கள் சமூகத்திற்கு தலைமை தாங்கும் போது, இழப்புக்களே அதிகரிக்கும். 

    முஸ்லிம்களின் பிரச்சினைகள் பற்றிய புள்ளி விபரங்கள் இல்லாமலேயே அரசியல் செய்கின்றார்கள். சமூகப் பிரச்சினைகள் பற்றி பேசுகின்றார்கள். இதனால்தான், முஸ்லிம்களின் பிரச்சினைகளை ஆவணப்படுத்தி சர்வதேசமயப்படுத்த முடியாதவாகளாக உள்ளார்கள். 

    முஸ்லிம் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் இத்தகைய விடயங்களில் கவனம் செலுத்தாது, ஆட்சியாளர்களிடத்தில் சரணாகதி அடைந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள். வீதிகளை அமைப்பதற்கு நிதிகளை ஒதுக்கீடு செய்தால் போதுமென்ற நிலையில் பேரம்பேசும் சக்தியின் வலிமையை சுருக்கியுள்ளார்கள். 

    தமது சமூகத்தின் பிரச்சினைகள் பற்றியும், அதற்குரிய புள்ளிவிபரங்களையும் ஆவணப்படுத்துவதற்கு முடியாதவர்கள் மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்ற அந்தஸ்திற்கு தகுதியற்றவர்கள் என்றே சொல்லுதல் வேண்டும். 

    உரிமை அரசியலைச் செய்வதற்கு ஆதரவு தாருங்கள் என்று வாக்குகளைப் பெற்று பாராளுமன்றம் சென்றவர்கள் உரிமை அரசியலை ஒதுக்கிவிட்டு, இணக்க அரசியலில் ஈடுபட்டார்கள். உரிமைகளுக்காக ஆட்சியாளர்களோடு முரண்பட்டு அபிவிருத்திகளை செய்ய முடியாதென்றார்கள். 

    இணக்க அரசியல் ஊடாக அமைச்சர் பதவிகளைப் பெற்றவர்கள், இன்றைய ஆட்சியில் அமைச்சர் பதவிகளைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியாதென்பதனை உணர்ந்துள்ளார்கள். இதனால், இணக்க அரசியலுக்கு பதிலாக சரணாகதி அரசியலை தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்களா?  

    Thanka - Virakesari 24.01.2021

    • Blogger Comments
    • Facebook Comments

    0 comments:

    Post a Comment

    Item Reviewed: சரணாகதி அரசியல் Rating: 5 Reviewed By: The Murasu
    Scroll to Top